गृहपृष्ठ → राजनीति → भान्ता सहर

भान्ता नगरपालिका 

काउन्सिल सदस्य

२०२५–२०२९ का लागि नगर परिषद् सदस्य (SDP)। नगर परिषद् भान्ताको सर्वोच्च निर्णायक निकाय हो जसले नगरपालिका बजेट, रणनीति र तथा अन्य बिबिध बिषयहरुमा  निर्णय  गर्दछ । 

नगरपालिका निर्वाचन २०२५

४२०

प्राप्त कुल मत संख्या 

परिषद् कार्यकाल

२०२५- २०२९

नगर परिषद्‌मा पहिलो कार्यकाल

आर्थिक जीवन्तता तथा रोजगारी उपसमिति

वैकल्पिक सदस्य

Itä Uudenman Liitto 

वैकल्पिक सदस्य

नगर परिषदमा राखिएका बिचार र मन्तब्यहरु 

शेखरका विचार र मन्तब्यहरु 

१९ अक्टोबर २०२६

दुष्प्रचार र झूटा समाचार: हाम्रा नयाँ खतरा

भान्ताको नयाँ सुरक्षा कार्यक्रमले सुरक्षित सडक, अग्नि नियन्त्रण तथा उद्धार र हाम्रा बासिन्दाको विश्वासको ख्याल राख्छ। यी विषय अझै पनि निकै महत्त्वपूर्ण छन्। यसका लागि धन्यवाद।
तर कार्यक्रममा एउटा निर्णायक पक्ष छुटेको छ। संसार तीव्र गतिमा बदलिएको छ, त्यसैले परम्परागत सुरक्षा उपाय अब पर्याप्त छैनन्। गलत सूचना र दुष्प्रचारको फैलावट नयाँ खतरा हुन्, जुन इन्टरनेटमार्फत सिधै मानिसका फोनसम्म पुग्छन्। यो अनलाइनको सानो असुविधा मात्र होइन। आज गलत सूचना मानिसको सुरक्षाका लागि प्रत्यक्ष खतरा हो।
दुष्प्रचारलाई फैलिन दिँदा के हुन्छ भन्ने हामीले विश्वका अन्य ठाउँमा देखिसकेका छौँ। भारतको मणिपुर, आयरल्यान्डको डब्लिन, अमेरिकाको लस एन्जलस र बेलायतको लिभरपुलमा जे भयो, त्यसले हामीलाई सिकाउनुपर्छ र तयार बनाउनुपर्छ। ती उदाहरणले देखाउँछन् कि:
अनलाइनमा फैलिने झूटले केही घण्टामै सडकमा द्वन्द्व, झगडा र हिंसा भड्काउन सक्छ;
झूटका कारण मानिसहरू सहरका कर्मचारी, विद्यालय र सार्वजनिक सम्पत्तिमाथि आक्रमण गर्छन्;
आपतकालीन अवस्थामा गलत सूचनाले मानिसलाई गलत ठाउँतर्फ भगाउँछ वा उद्धार कार्यमा बाधा पुऱ्याउँछ।
गलत सूचना हतियारजस्तै हो। यसले शान्ति भङ्ग गर्छ, छिमेकीलाई एकअर्काविरुद्ध उभ्याउँछ र सामान्य अपराधभन्दा धेरै छिटो सुरक्षाको भावना नष्ट गर्छ।
भान्ताले यो खतरालाई अहिले नै गम्भीरतापूर्वक लिएन भने हामी जोखिममा छौँ।
कठिन परिस्थितिमा मानिसले सहरमाथि विश्वास गर्छन् भनेर आशा मात्र गरेर बस्न सकिँदैन। केही नराम्रो हुँदा झूट सेकेन्डमै फोनमा फैलिन्छ। आधारहीन हल्ला रोक्ने उपाय सहरसँग छैन भने परिस्थिति हाम्रो नियन्त्रणबाट बाहिर जान्छ। खतरा वेबमार्फत सबैको खल्तीसम्म पुग्दा परम्परागत उपाय र प्रहरी मात्र पर्याप्त हुँदैनन्।
हामीले यस विषयमा आँखा चिम्लनु हुँदैन। भान्ताको सुरक्षालाई अपराध दर वा प्रहरीको सङ्ख्याले मात्र मापन गर्न सकिँदैन।
भान्ताको सुरक्षा कार्यक्रमले गलत सूचना र दुष्प्रचारले निम्त्याउने सुरक्षा खतरा र तिनको पूर्वतयारीमा अझ बढी ध्यान देओस् भन्ने मेरो अनुरोध छ।
यी नयाँ खतराका परिणाम हाम्रै सडकमा देखिनुअघि नै हामीले समयमै तयारी गर्नुपर्छ।

२१ सेप्टेम्बर २०२६

आप्रवासीहरूको एकीकरणमा गरेको सबै सहयोगका लागि सहरप्रति आभार

आदरणीय अध्यक्षज्यू, परिषद्‌का सदस्यहरू र भान्ताका बासिन्दाहरू,
सबैभन्दा पहिले म भान्ता सहर, यहाँका बासिन्दा, योजनाकार र आजको भान्ता निर्माणमा संलग्न सबैलाई धन्यवाद दिन चाहन्छु। खुला स्वागत र तपाईंहरूको निरन्तर सहयोगबिना हामी आप्रवासीहरूले यहाँ घरजस्तो महसुस गर्न सक्दैनथ्यौँ। एकीकरण कार्यक्रमका लागि र भान्तालाई आजको बहुसांस्कृतिक सहर बनाउनुभएकोमा धन्यवाद।

व्यक्तिगत रूपमा, फिनिस बोल्न सुरु गर्न मलाई धेरै वर्ष लागेकोमा पछुतो छ। यो मेरो मात्र कथा होइन। मेरा धेरै साथीहरू ठ्याक्कै यही समस्या भोगिरहेका छन्। उनीहरू दस वर्षभन्दा बढी समयदेखि यहाँ बस्दै आएका छन्, उच्च शिक्षा, राम्रो जागिर र परिवार यहीँ छ। उनीहरू यो देशलाई माया गर्छन्, तर अझै फिनिस बोल्दैनन्। मेरो आफ्नै अनुभवले देखाउँछ कि भान्ता र फिनल्यान्डका अन्य ठाउँमा अंग्रेजीले मात्र पनि काम चल्छ। यहाँको ठूलो समस्या के हो भने धेरै वर्षसम्म मानिसले भाषाको आवश्यकता नै बुझ्दैनन्। भाषाको अवरोध धेरै ढिलो थाहा हुन्छ – जस्तै बालबालिका विद्यालय जाँदा वा कोही बेरोजगार हुँदा। यस अवस्थामा म दुईवटा महत्त्वपूर्ण प्रश्न सोध्न चाहन्छु: पहिलो, विद्यार्थी र कामदारहरूले वर्षौँसम्म किन फिनिस सिक्दैनन्? दोस्रो, फिनिस नबोल्ने हो भने के उनीहरू एकीकृत भएका हुन्?

हो, एकीकरण दुईतर्फी प्रक्रिया हो। यस प्रतिवेदनले पनि फिनिस भाषा एकीकरणको कुञ्जी हो र भाषा सिकाइ चाँडै सुरु भएर दैनिक जीवनको हिस्सा बन्नुपर्छ भनेको छ। सबै आप्रवासीले फिनिस भाषा र संस्कृति सिक्नुपर्छ भन्नेमा म पनि सहमत छु। तर हामीले विशेष ध्यान दिनुपर्ने कुरा के हो भने विद्यार्थी र कामदारहरू दुई वर्षे एकीकरण कार्यक्रममा समेटिँदैनन्, र उनीहरू निरन्तर पछाडि पर्छन्। यो समस्या समाधान हुनुपर्छ। सहरले उच्च शिक्षण संस्थाहरूसँग सहकार्य गर्नुपर्छ। त्यसैगरी सहरले रोजगारदातालाई कार्यस्थलमै भाषा तालिम दिन वा फिनिस अध्ययनमा सहयोग गर्न प्रोत्साहन र सहायता गर्नुपर्छ।

एकीकरणका लागि गरिएका सबै कामका लागि फेरि एकपटक धन्यवाद। छिटो र राम्रो एकीकरणका लागि हामीले सक्दो सबै गर्नुपर्छ।
धन्यवाद।
(मूल फिनिस पाठको अनुवाद)

१७ नोभेम्बर २०२५

समृद्ध र भविष्यको सहरका लागि ट्राम

आदरणीय अध्यक्षज्यू,
म भान्तामा जन्मिएको वा हुर्किएको होइन। तर म यहाँ सरेको समय मलाई राम्रोसँग याद छ। त्यतिबेला भर्खरै रिङ रेल लाइन (केहेराता) बनेको थियो।
मलाई त्यो उत्साह याद छ। त्यतिबेला मैले भान्तालाई वृद्धिको अपार सम्भावना भएको भविष्यको सहरका रूपमा देखेँ।
ठूला यातायात परियोजनाले भान्ताका लागि के गर्छन् भनेर अनुमान लगाइरहनु पर्दैन। हामीसँग सफल उदाहरण पहिल्यै छ: रिङ रेल लाइन।
रिङ रेल लाइनले भान्तालाई उल्लेखनीय रूपमा बदल्यो। यसले कार्यस्थलहरूलाई विमानस्थलसँग जोड्यो। यसले भान्ताका लागि ठूलो मूल्य सिर्जना गऱ्यो र नयाँ बस्तीहरू जन्माइदियो – जस्तै किभिस्तो अहिले जीवन्त, फस्टाउँदो र विकसित हुँदै गरेको क्षेत्र हो।
भान्ता ट्राम अर्को तार्किक र निर्णायक कदम हो। यो परियोजना रेलको पटरी बिछ्याउने मात्र होइन। यो हाम्रो भविष्य सुरक्षित गर्ने कुरा हो। त्यसैले आज हामीले गर्ने निर्णयमा आउँदा पुस्ताले गर्व गर्न सकून् भनेर यो काम जारी राख्नुपर्छ।
आदरणीय अध्यक्षज्यू,
ट्रामको लागत चिन्ताको विषय हो। यो सत्य हो, र हामीले लागतलाई निकै नजिकबाट निगरानी गर्नुपर्छ। तर यो चिन्ताले पूरै परियोजना रोक्न दिनु हुँदैन। अहिले रोकियौँ भने लगानी भइसकेको पैसा पूरै गुमाउनेछौँ। स्थगन सधैँ महँगो पर्छ, र साथै ट्रामले ल्याउने आर्थिक फाइदाबाट पनि वञ्चित हुनेछौँ।
हेल्सिन्की र एस्पो प्रायः भान्ताभन्दा ठूला र बढी चर्चित मानिन्छन्। हामी किनारामा बसेर पर्खन वा निष्क्रिय रहन सक्दैनौँ। दीर्घकालीन फाइदा दिने सोचविचार गरिएका जोखिम हामीले लिनैपर्छ।
ट्राम ठ्याक्कै त्यस्तै जोखिम हो। यसले भान्तालाई आकर्षक, सजिलै पुगिने र स्वतन्त्र वृद्धिको केन्द्र बनाउँछ।
हामीले हिचकिचाहट र पर्खाइभन्दा प्रगति र अगाडि बढ्ने बाटो रोज्नुपर्छ। भान्ता ट्राम परियोजना अगाडि बढ्छ भन्ने कुरा हामीले सुनिश्चित गर्नुपर्छ। अहिले नै भान्ताको यातायात सञ्जाल र हाम्रो सहरको पूर्ण सम्भावनामा साहसका साथ लगानी गर्ने समय हो।

सहरले बासिन्दालाई टिकाइराख्न तीन कुरामा ध्यान दिनुपर्छ: दीर्घकालीन रोजगारी, युवा बेरोजगारी घटाउने र बसाइँसराइको सन्तुलन सुधार्ने

भान्ताको सन् २०२६ को पहिलो अन्तरिम प्रतिवेदनले सहर ठूला समस्याको सामना गरिरहेको देखाउँछ। आर्थिक तथ्याङ्क चिन्ताजनक छन्, र हामीले छिटो कदम चाल्नुपर्छ। म गम्भीर ध्यान चाहिने तीनवटा महत्त्वपूर्ण विषय उठाउन चाहन्छु: दीर्घकालीन बेरोजगारी, युवा बेरोजगारी र बसाइँसराइ।
पहिलो, भान्तामा बेरोजगारी धेरै उच्च छ। लामो समयदेखि कामविहीन व्यक्ति झन्डै ८,००० पुगिसकेका छन्। अब हामीले खाली रहेका रोजगारीमा आफ्नै स्थानीय बासिन्दालाई काममा लगाउनुपर्छ। बाहिरबाट मानिस ल्याउन बन्द गरेर नयाँ सीप क्याम्पसलाई बुद्धिमानीपूर्वक प्रयोग गर्नुपर्छ। भविष्यमा कस्ता सीप चाहिन्छन् भनेर पहिचान गरी भान्ताका बासिन्दालाई सिधै ती कामका लागि तालिम दिनुपर्छ।
दोस्रो, हामीले युवालाई बिर्सन मिल्दैन। युवा बेरोजगारी बढेको छ, २५ वर्षमुनिका २,००० भन्दा बढी युवा कामविहीन छन्। हाम्रा युवा निराश र आक्रोशित हुने जोखिम हामी लिन सक्दैनौँ। युवाले सुरुमै हार खाए भने त्यो ठूलो विपत्ति हो, र त्यो समस्या पछि सुधार्न अत्यन्त कठिन हुन्छ। त्यसैले युवाले सकेसम्म चाँडो पहिलो जागिर पाऊन् भनेर हामीले सक्दो सबै गर्नुपर्छ।
तेस्रो, मानिसहरू किन भान्ता छाडेर गइरहेका छन् भन्नेबारे हामीले कुरा गर्नुपर्छ। सन् २०२६ को सुरुमा भान्ताको जनसङ्ख्या घट्यो। हामीसँग हेल्सिन्कीजस्तो सांस्कृतिक केन्द्र छैन, न त एस्पोजस्ता ठूला कम्पनी वा मनोरम दृश्य नै छन्। त्यसैले हामीले अझ मेहनत गर्नुपर्छ। सहरप्रतिको वफादारीले मात्र कोही भान्तामा बस्दैन। असल करदाता यहीँ बसून् भन्ने चाहन्छौँ भने राम्रा पारिवारिक घर बनाउनुपर्छ, रोजगारीका अवसर सिर्जना गर्नुपर्छ र जीवनका राम्रा सम्भावना दिनुपर्छ।
आदरणीय परिषद् सदस्यहरू, यो अन्तरिम प्रतिवेदन हामी सबैका लागि खबरदारी हो। भान्ताले आफ्ना बासिन्दालाई रोजगारी, युवालाई आशा र करदातालाई राम्रा अवसर दिनैपर्छ।

साना व्यवसायको संरक्षण – तर मानव बेचबिखन र श्रम शोषणमा संलग्नलाई कडा सजाय

२४ अगस्ट २०२६

आदरणीय अध्यक्षज्यू, परिषद्‌का साथीहरू र भान्ताका बासिन्दाहरू,
केही हप्ताअघि एक रेस्टुरेन्ट कामदारले मसँग सहयोग मागे। उनले छ महिनादेखि तलब पाएका थिएनन्। छ महिना तलबबिना। अन्त्यमा उनलाई कामबाट निकालियो। मालिकले कम्पनी टाट पल्टिँदैछ भनेर मात्र भने।
एकछिन उनको अवस्थाबारे सोच्नुहोस्। उनले आफ्नो काम गरे, तर तलब पाएनन्। उनी घरभाडा कसरी तिर्छन्? खाना कसरी किन्छन्? परिवारको हेरचाह कसरी गर्छन्?
र सबैभन्दा नराम्रो कुरा, उनी एक्ला होइनन्।
तलब हिनामिना, नतिरिएको ओभरटाइम र कामदारको शोषण छिटपुट दुर्घटना होइनन्। यस्तो भान्ता र फिनल्यान्डभरि धेरै पटक भइरहेको छ।
हाम्रो प्रणालीको सबैभन्दा ठूलो कमजोरी यही हो: अपराधीलाई पक्राउ पर्ने जोखिम कम छ र परिणाम धेरै ढिलो आउँछ भन्ने थाहा छ।
भान्ताको बेरोजगारी दर यति उच्च हुँदाहुँदै पनि कम्पनीहरूले बेरी टिप्न, सरसफाइ र रेस्टुरेन्टको कामका लागि किन विदेशबाट कामदार ल्याइरहेका छन् भनेर पनि हामीले सोध्नुपर्छ। हामीसँग सक्रिय रूपमा काम खोजिरहेका हजारौँ अन्तर्राष्ट्रिय विद्यार्थी पनि छन्। उनीहरूलाई किन अवसर दिइँदैन?
यस प्रस्तावका लागि म वामपन्थी गठबन्धनको परिषद् समूह र अन्य सबै परिषद् सदस्यलाई धन्यवाद दिन चाहन्छु।
सहरको जवाफमा साना व्यवसायका लागि नियम र प्रतिवेदन दायित्व खुकुलो बनाउने कुरा छ, तर यहाँ हामी निकै सतर्क हुनुपर्छ। हामी साना व्यवसाय र इमानदार उद्यमीलाई सहयोग गर्न चाहन्छौँ। तर कानुन तोड्ने र मानिसको लाचारीबाट नाफा कमाउने कम्पनीहरूमाथि कडाइ गर्नैपर्छ।
हामीले शोषणलाई झन् सजिलो बनाउनु हुँदैन। कानुनी प्रक्रिया लामो हुँदा अपराधीले कम्पनीको रकम सक्ने, तलब नतिर्ने, टाट पल्टिएको घोषणा गर्ने र नयाँ व्यवसाय खोल्ने समय पाउँछन्। दुर्भाग्यवश, यो एक्लो घटना होइन।
हामीले पीडितलाई सहयोग गर्नुपर्छ, तर त्योभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा मानिसलाई पीडित हुनबाटै रोक्नुपर्छ। अहिलेसम्म गरिएका काम पर्याप्त छैनन्। त्यसैले हामीलाई प्रभावकारी निरीक्षण र पर्याप्त कडा सजाय चाहिन्छ।
फिनल्यान्डमा कसैले पनि तलबबिना काम गर्नुपर्नु हुँदैन। भान्ता मौन बस्न वा हात बाँधेर बस्न मिल्दैन। हामीले मानिसलाई जोगाउनैपर्छ।
धन्यवाद।

अन्तर्राष्ट्रिय विद्यार्थीहरू नगरपालिकाको भविष्य हुन्।

२५ मे २०२६

फिनल्यान्डका अन्य धेरै सहरजस्तै भान्तामा पनि आप्रवासी, विशेषगरी अन्तर्राष्ट्रिय विद्यार्थीको सङ्ख्या बढ्दो छ। सहरको विकास र वृद्धिमा उनीहरूको महत्त्वबारे हामी बारम्बार जोड दिन्छौँ, तर दुर्भाग्यवश यो कुरा हाम्रा हालका कार्यशैली र व्यवहारमा झल्किँदैन।
आप्रवासन सामाजिक एकीकरणको चुनौती वा बजेटको खर्च मात्र होइन। हामीले यसलाई हेर्ने दृष्टिकोण बदल्नुपर्छ। सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा, आप्रवासीहरू फरक-फरक आवश्यकता भएका छुट्टाछुट्टै व्यक्ति हुन् भन्ने हामीले बुझ्नुपर्छ।
आज म विशेषगरी अन्तर्राष्ट्रिय विद्यार्थीबारे कुरा गर्न चाहन्छु, किनकि उनीहरूको अहिलेको अवस्था निकै गम्भीर छ।
शिक्षित र दक्ष मानिस भान्ताका लागि ठूलो सम्पत्ति हुन् भन्ने हामीले बुझ्नुपर्छ। विशुद्ध आर्थिक दृष्टिले मात्र सोचे पनि: विद्यार्थीहरू विदेशबाट यहाँ आउँदा हामीले काम गर्न तयार जनशक्ति पाउँछौँ। उनीहरू शैक्षिक उपाधि, सीप र अन्तर्राष्ट्रिय अनुभव लिएर आउँछन्।
उनीहरूको बाल्यकालको पालनपोषण, शिक्षा वा स्वास्थ्यमा फिनल्यान्डले एक युरो पनि खर्च गर्नुपरेको छैन। उल्टै – उनीहरू यहाँ पढ्न आउँदा पैसा लिएर आउँछन्। उनीहरू शुल्क तिर्छन् र स्थानीय आवास, यातायात तथा अन्य सेवामा खर्च गर्छन्।
त्यसैले यो दक्ष जनशक्तिलाई यहीँ टिकाइराख्न भान्ता सहरले चाँडै ठोस कदम चालोस् भन्ने मेरो अनुरोध छ। अन्तर्राष्ट्रिय विद्यार्थी सहरी विकासका लागि अत्यन्त लाभदायक स्रोत हुन् भन्ने कुरा विश्वका सहरहरूले प्रमाणित गरिसकेका छन्।
भान्ता सहरले प्रभावकारी रूपमा काम गर्नेछ र यी शिक्षित मानिसलाई निराश भएर देश छाड्न दिनेछैन भन्ने मेरो आशा छ। नगरपालिकाले व्यवसायिक क्षेत्र र अन्य संस्थासँग मिलेर उनीहरूलाई यहीँ टिकाउने र स्थानीय समाजमा सजिलै र प्रभावकारी रूपमा घुलमिल हुन सहयोग गर्ने उपाय खोज्नुपर्छ।

अन्तर्राष्ट्रिय प्रतिभालाई काममा लगाउन रोजगारदातालाई नयाँ दृष्टिकोणको आग्रह

२३ फेब्रुअरी २०२६

सबैभन्दा पहिले, फिनल्यान्डमा रोजगारी खोजिरहेका आप्रवासीलाई लक्षित यस प्रस्तावका लागि म आभार व्यक्त गर्न चाहन्छु। मेरो विचारमा यस प्रस्तावले रोजगारी खोज्नेहरूलाई ठोस रूपमा भन्छ: “हामी तपाईंलाई देख्छौँ, र सहयोग गर्न चाहन्छौँ।” तर यस्तो ग्रीष्मकालीन रोजगारी भौचर पुल मात्र हुन सक्छ, अन्तिम गन्तव्य होइन।
आर्थिक सहयोग प्रशंसनीय भए पनि हाम्रो सहरका आप्रवासी प्रतिभालाई अनुदानभन्दा बढी अवसर चाहिएको छ। समस्या जागिरको मात्र होइन; अहिलेको ठूलो चुनौती रोजगारदाताहरू खुला मन राख्न अनिच्छुक हुनु हो। समस्या के हो भने कम्पनीहरू आफूलाई परिचित मानिस मात्र काममा राख्दा सुरक्षित महसुस गर्छन्, त्यसैले नयाँ दृष्टिकोण अपनाउन हिचकिचाउँछन्। बारम्बार कम्पनीहरू स्थानीय उम्मेदवार मात्र नियुक्त गर्छन्; त्यसैले म हाम्रा कम्पनी र रोजगारदातालाई यी विषयलाई नयाँ दृष्टिले हेर्न आग्रह गर्छु।
आप्रवासीलाई काममा राख्नु व्यवस्थापन गर्नुपर्ने जोखिम होइन, बरु अन्वेषण हुन बाँकी अवसर हो भनेर कम्पनीहरूले बुझून् भन्ने म आग्रह गर्छु। कम्पनीले आप्रवासी कामदार नियुक्त गर्दा खाली कुर्सी भर्ने मात्र होइन; नयाँ दृष्टिकोण, धैर्य र विविध पेशागत सीप पनि भित्र्याउँछ।
अन्त्यमा, आप्रवासीलाई सहयोगका नाममा परामर्श र सहायता केन्द्र मात्र चाहिँदैन भनेर सम्झाउन चाहन्छु – उनीहरूको मुख्य आवश्यकता कर्मचारीका रूपमा सिधै कार्यस्थलमा स्वागत हुनु हो। रोजगारदाताले आप्रवासीलाई काममा राख्न डराउनु हुँदैन। आप्रवासीले अपार सीप र सम्भावना लिएर आउने भएकाले यसलाई अवसरका रूपमा हेर्नुपर्छ।

हाम्रा बालबालिकालाई हानिकारक डिजिटल सामग्रीबाट जोगाऔँ

२३ फेब्रुअरी २०२६

विद्यालयमा मोबाइल फोन प्रतिबन्धबारे छलफल गर्दा हामी इमानदार हुनुपर्छ – प्रविधि आफैँमा नराम्रो होइन। आजका बालबालिका हामी उनीहरूको उमेरमा हुँदाभन्दा छिटो सिक्छन् र धेरै जान्दछन्। तर फाइदा स्पष्ट भए पनि जोखिम चिन्ताजनक बनेका छन्।
कक्षाकोठामा मोबाइल फोन प्रतिबन्ध महत्त्वपूर्ण कदम हो। तर यो धेरै ठूलो समस्याको सानो अंश मात्र हो। सबैभन्दा ठूलो चिन्ता मोबाइलको लत हो, जसले बालबालिकालाई विद्यालयको गेटदेखि सडक र घरसम्म पछ्याउँछ।
हामी यो दिनहुँ देख्छौँ: बालबालिका व्यस्त सडक पार गर्दा पनि मोबाइलमा टाँसिएका हुन्छन्, वरिपरिको ट्राफिकबारे पूर्ण बेखबर।
बालबालिकालाई मोबाइलको लतबाट जोगाउनु तत्कालको आवश्यकता हो। उनीहरूलाई अनावश्यक र प्रायः हानिकारक डिजिटल सामग्रीबाट जोगाउनु अत्यन्त महत्त्वपूर्ण छ।
सायद अब सहरले मोबाइल उपकरणमा निहित खतराबारे हाम्रा बालबालिकालाई सिकाउने छुट्टै शैक्षिक कार्यक्रम बनाउने बेला आएको छ। सायद प्रविधि अत्यावश्यक हुँदा मात्र प्रयोग गर्ने बेला आएको छ। हुन सक्छ हामीलाई बढी परम्परागत शिक्षण विधि चाहिन्छ, तर निश्चित कुरा के हो भने बालबालिकालाई मोबाइल उपकरण र हानिकारक सामग्रीबाट कसरी जोगाउने भनेर सहरले थप अध्ययन गर्नैपर्छ।

आप्रवासीलाई डराउनु बुद्धिमानी होइन – उनीहरूलाई छिटो र सजिलै घुलमिल हुन सहयोग गर्नुपर्छ

२६ जनवरी २०२६

आदरणीय अध्यक्षज्यू, परिषद्‌का साथीहरू र भान्ताका बासिन्दाहरू,
भान्तालाई आजको गतिशील, अनौठो र अन्तर्राष्ट्रिय सहर बनाउने अधिकारी, हाम्रा निर्णयकर्ता र भान्ताका बासिन्दालाई म धन्यवाद दिन चाहन्छु। युवा तर तीव्र रूपमा बढ्दो नेपाली समुदाय र हजारौँ अन्तर्राष्ट्रिय विद्यार्थी, कामदार र परिवारका तर्फबाट, हामीलाई आशा र आत्मीयता महसुस गर्ने ठाउँ दिनुभएकोमा धन्यवाद भन्न चाहन्छु।
नयाँ सहर रणनीति सही दिशातर्फको कदम हो, तर यस चरणमा दिशा मात्र पर्याप्त छैन; हामीलाई गति चाहिन्छ। विश्वका सहरहरूको इतिहासले सिकाउँछ कि सहरको प्रतिष्ठा दुई खम्बामा टिकेको हुन्छ: भौतिक सुरक्षा र आर्थिक जीवन्तता। प्रतिष्ठा एकै क्षणमा ढल्न सक्छ, तर फेरि बनाउन जीवनभर र ठूलो धन लाग्छ। हामी पर्खन सक्दैनौँ।
पृथकीकरण, सुरक्षा, जीवन्तता र बेरोजगारीजस्ता विषयमा धेरै छलफल भइसकेको छ, र फेरि पनि हुनेछ भन्नेमा म विश्वस्त छु। म विशेषगरी आप्रवासन र सहरको भविष्यका दृष्टिले उल्लेखनीय एउटा विषयमा केन्द्रित हुन चाहन्छु।
आदरणीय परिषद् सदस्यहरू,
हाम्रो सहरको एउटा ठूलो चिन्ता अन्तर्राष्ट्रिय राजनीति र राष्ट्रिय नीति आप्रवासीप्रति कडा हुँदै जानु हो। यसले भान्ता र अन्य धेरै सहरलाई कसरी असर गर्छ, र समस्या आए हामी कसरी समाधान गर्छौँ भन्नेमा म अझै निश्चित छैन!
भान्ताको आप्रवासी जनसङ्ख्यालाई हेर्दा यो ठूलो चिन्ता र चुनौती पनि हो। हामीले यसबारे सोच्नुपर्छ र तयार रहनुपर्छ। हजारौँ आप्रवासीले यो र अन्य धेरै सहरलाई आफ्नो घर बनाउन आफ्नो समय, पैसा र सपना लगानी गरेका छन्, तर राष्ट्रिय राजनीतिले उनीहरूलाई डर देखाइरहेको छ। उनीहरू कठिन छनोटको सामना गरिरहेका छन्। यस्तो अवस्थामा सहरका रूपमा हामीले उनीहरूलाई आश्वस्त पार्नेछौँ र राष्ट्रिय निर्णयकर्तालाई स्पष्ट र चर्को स्वरमा भन्नेछौँ भन्ने मेरो आशा र अपेक्षा छ: मानिसलाई डराएर धपाउनु बुद्धिमानी होइन। एकमात्र समाधान उनीहरूलाई छिटो र सजिलै घुलमिल हुन सहयोग गर्नु हो।

प्रस्तावहरू

प्रस्ताव र सुझावहरू।

अहिलेसम्म कुनै प्रस्ताव प्रकाशित छैन।

शेखरले नगर परिषद्‌मा अघि सारेका प्रस्ताव र सुझाव यहाँ सूचीबद्ध हुनेछन्।

आफ्नो कुरा भन्नुहोस्

के परिषद्‌ले सुन्नुपर्ने कुनै कुरा छ?

आफ्नो समस्या वा सुझाव भन्नुहोस् – तपाईंको सन्देश सिधै शेखरकहाँ पुग्छ।

के तपाईं आफ्नो शक्ति प्रयोग गर्न तयार हुनुहुन्छ?

तपाईंको मत नै तपाईंको शक्ति हो।
हरेक मतको महत्त्व छ।

परिवर्तन संयोगले हुँदैन; यो मतपेटिकाबाट हुन्छ।
धेरैजसो नयाँ नागरिक र आप्रवासीहरू राजनीतिक प्रक्रियाबाट टाढा भएको महसुस गर्छन् वा आफ्नो एउटा मतले केही फरक पार्दैन भन्ने ठान्छन्।
शेखर यही धारणा बदल्न राजनीतिमा छन्। हाम्रो समुदायलाई मतदान केन्द्रसम्म पुऱ्याउनु लक्ष्य मात्र होइन – यो नागरिक कर्तव्य पूरा गर्नु हो। हामी मतदान गर्दा हाम्रा चिन्ता सुनिन्छन्, हाम्रा आवश्यकतालाई प्राथमिकता दिइन्छ र हाम्रो सामूहिक शक्तिको पहिचान हुन्छ।

कसले मतदान गर्न पाउँछ – vaalit.fi

के तपाईंलाई थाहा छ?

नगरपालिका निर्वाचनमा मतदान गर्न फिनिस नागरिकता आवश्यक पर्दैन।

विदेशी पृष्ठभूमिका धेरै बासिन्दाले फिनल्यान्डका नगरपालिका र क्षेत्रीय निर्वाचनमा मतदान गर्न पाउँछन्। यस अधिकारबारे मानिसलाई जानकारी दिनु शेखरको २०२५ को अभियानको मुटु थियो – घरदैलो भेटघाट र सयौँ फोनकलमार्फत।

कसले मतदान गर्न पाउँछ – vaalit.fi